INCAPACIDADE MANIFESTA DA CLASE POLÍTICA GALEGA
Semellaba que non podía empeorar, pero abofé que o fixo. Semellaba que o nivel da clase política galega non podía minguar, e ben vimos onte unha demostración. Pensabamos que a lexislatura pasado colmara o que podiamos imaxinar en canto a incompetentes a falar de nada, mais na primeira sesión do que chaman no Parlamento “Debate sobre o Estado da Autonomía” comprobamos que as tres forzas do Hórreo son capaces de rexenerarse para atopar aos máis ineptos e dicir que nos representan. Vimos tamén unha mostra de porque está a gobernar o Partido Popular e porque é de agoirar longo o tempo que ao Bipartito lle queda na oposición. Os primeiros dominan á perfección as teses da nova política, da política moderna, da que consiste en grandes titulares que non digan nada, pero que asenten catro falacias sobre as que sosterse.


Chúzao
del.icio.us
Esta tarde tiveron lugar en varias comarcas do País concentracións de rexeitamento ao Decreto do Plurinlingüísmo presentado o pasado sábado pola Consellaría de Educación. O Partido Popular ignorou a grande marea social que se manifestou dun e doutro xeito dende que o 30 de Nadal se coñecían as chamadas “bases” dese Decreto, ignorou e desprezou tamén todos os informes críticos chegados dende todos os eidos do ensino en Galiza. A teima obsesiva dos dirixentes do PP por reducir cada vez máis os espazos do galego na vida cotiá e no ensino convértenos cada día nun pouco máis desprezábeis para os que nos sentimos comprometidos co noso país, coa nosa identidade e con todos aqueles sinais que a sustentan. A espiral antigalega na que entrou o PP fai que aqueles que por un ou outro motivo se sintan na obriga de defender os seus disparates caian con cada vez máis frecuencia no pozo do absurdo, alí onde non existen razóns e só hai falacias.
A Xunta presentou onte o Decreto do Plurinlingüísmo diante da, unha vez máis, inmediata resposta social. O escurantismo e falla de transparencia coa que a Consellaría de Educación pretende facer pasar este "decretazo" contra o galego contrasta coa habilidade á hora de artellar as repostas. A Plataforma Queremos Galego convocara de urxencia unha concentración á que acudiron por volta dun milleiro de persoas. A prepotencia gobernamental non atendeu a razón ningunha de tantas como se deran durante estas últimas semanas, logo de coñercer as bases do borrador deste decreto presentando onte sábado. A nova lei incide nas liñas galegófobas que trazara Feijóo, co que a oposición social non esmorece e para mañá luns están xa previstas concentracións nas principais comarcas do País.
O fondo ideolóxico dos representantes políticos e todas as súas estruturas oficialistas teñen dado motivos abondo para dubidar seriamente de se existe. A medida que o nivel de responsabilidade vai diminuíndo, tamén os razoamentos ideolóxicos padecen a mesma proporción. Se atinximos o nivel local, en boa parte dos casos, a filiación ideolóxica a unha organización é inexistente ou cando menos manipulábel. Cando falamos de dúas formacións tan semellantes que en moitos aspectos tenden non só a coincidir, senón a confundirse, non deberían sorprender os traspasos de militantes e dirixentes entre PP e PSOE. Aconteceu en Ourense, onde o número 2 da estrutura provincial acaba de anunciar que se incorpora ao PP, onde vén de tomar o mando o fillo do mítico cacique Baltar (todopoderoso no control e dirección do partido a nivel provincial).
Este país padece as consecuencias da situación económica mundial, ao igual ca todos os territorios asolagados polo sistema que vén de fracasar. A maiores, temos a eiva de ter un colectivo chamado Xunta de Galicia formado pola mellor representación da incompetencia que o seu Presidente puidera ter escollido para sentar ao seu redor. Aos xa citados casos dos titulares de Educación e Cultura, imos engadindo nomes á listaxe de ineptos confirmados conforme van pasando semanas. O pasado luns, 8 de marzo, celebrábase o Día Internacional da Muller Traballadora. Nun dos propagandísticos actos nos que participaban dous membros do executivo galego produciuse unha imaxe capaz de avergoñar a todo un pobo.
É sempre o 10 de marzo unha data sinalada nese calendario galego non oficial, o que recolle conmemoracións nosas e non outras datas en vermello de raizame allea. Máis alá dos propios
A capacidade media dos conselleiros e conselleiras da Xunta sitúase ben por debaixo do esixíbel a un equipo de goberno de calquera país do mundo. A súa incompetencia e ineptitude axudan a proxectar aínda máis a idea dun executivo personalista no que o Presidente da Xunta semella o máis espelido de todos eles. O conxunto de medidas destrutivas que ocuparon este primeiro ano que levan ocupando os despachos de San Caetano deixa en evidencia a boa parte deles, e fainos preguntar polos que aínda non meteron a zoca. O Conselleiro de Cultura Roberto Varela leva un ano facendo méritos abondo para poder ser considerado o máis inútil de todos eles, así como para deber ser cesado fulminantemente de non ter a vergoña suficiente como para dimitir. Nas últimas semanas saltara a polémica sobre a súa “tradución” toponímica nunha intervención en Madrid, que el negara radicalmente acusando aos medios dixitais de inventaren o xa famoso “Desván de los Monjes”.
A infamia capitalista non coñece límites. Os seus mantedores desatan a súa agresividade e á vista da ausencia de resposta social aproveitan para seguir avanzando. Están a conseguir centrar o debate alí onde a eles máis lles interesa e polo tanto só nos queda tentar contrarrestar as súas brutais propostas. O capitalismo procura saír reforzado da súa propia crise, as súas receitas van encamiñadas a seguir no recorte de dereitos e están conseguindo que nos vexamos limitados a loitar por conservar os que hoxe temos. A cara máis radical do sistema represéntaa no Estado Español a organización CEOE, agrupación dos máis grandes empresarios, que son os que moven os fíos do poder político.
