PREMIOS NACIONAIS DA CULTURA, OUTRA VÍTIMA MÁIS
A nova Xunta segue coa estratexia de acoso e derribo de todo canto timidamente erguera o anterior Goberno. Alén de medidas de menor repercusión, e sen referirnos por unha vez aos ataques lingüísticos, a decisión de suprimir a gratuidade dos libros de texto estaba até agora no cumio dos retrocesos. Pero non tardou o Conselleiro de Cultura en saír para optar a ese recoñecemento: decide suprimir os Premios Nacionais da Cultura. Seica, di, supoñen un gasto moi elevado para os orzamentos da Xunta…






Chúzao
del.icio.us
Acoso á lingua galega, indiferenza diante da extrema crise do sector lácteo, apoio á patronal no conflito do metal, apoio á grande multinacional que pretende violar a Rede Natura para instalarse en Touriñán, máis neoliberalismo, máis políticas ultraconservadoras, máis frivolidades… Así se poderían resumir a grandes trazos os tres primeiros meses de 
O conflito do metal deste ano é xa o máis importante, en canto a duración e traballadores afectados, de cantos se teñen rexistrado nos últimos anos en Galiza, así como de cantos se levan producido no Estado Español neste 2009, ano da crise. Logo de dezaoito días de folga, negociacións, loita nas rúas, enfrontamentos cos violentos e moitos paus e pelotazos no lombo, hoxe comezaron a camiñar cara a Capital de Galiza. É máis ca un simbólico peregrinar percorrendo camiños con esencias espirituais ou relixiosas, é un andar de dignidade no que máis de 2000 persoas van chegar mañá a Compostela para levar a situación ás portas da administración galega, por se aínda non se enterou de cómo van as cousas… Hoxe partiron dende Pontevedra, colapsaron o tráfico alí por onde avanzan, comeron en Caldas de Reis e durmirán en Valga, Padrón en Pontecesures. Mañá a mediodía está prevista a arribada.
Perto de 2000 persoas saíron onte ao monte en Salcedo, parroquia pontevedresa na que o Exército Español está a usurpar mediante unhas obras ilegais o monte comunal dos veciños. O Estado Español pasa por enriba de calquera lei ou orde e ataca aos veciños coas armas da prepotencia e da forza militar. A recreación dunha aldea afgá para que os valentes soldadiños xoguen afecta a territorio civil que a banda armada española pretende roubar. O movemento veciñal ergueuse dende o primeiro momento, na defensa tanto das súas propiedades como de elementos patrimoniais –como unha mámoa ou petróglifos- danados.
Non hai volta atrás. Este país decidiu erguerse e respostar todas e cada unha das agresións que padece. Adoita dicirse que falta a grande unidade nacional que agrupe a esa ‘Galiza consciente’ que en cada punto da nosa xeografía loita para rexeitar unha orde establecida perversa e violenta contra os nosos intereses. Se cadra non é imprescindíbel. O pobo galego está a dar unha verdadeira lección de resistencia estando fronte ao acoso da crise capitalista, da destrución da nosa paisaxe, na loita labrega, na defensa da nosa lingua, na promoción da nosa cultura e contra cada un dos ataques que a nivel local non transcenden pero que supoñen graves inxustizas. Exemplo disto último é o que está a acontecer no monte veciñal de Salcedo (Pontevedra) onde nin máis nin menos que o mesmísimo Exército Español
O acontecido hai dous días en Madrid dá pé a tirar unha pequena reflexión sobre o chamado Partido Socialista Obrero Español. Por se alguén aínda non atinou, referímonos á lamentábel demostración do grupo de amigos que baixo o nome PSOE se agrupan no Congreso de Deputados: tiña pactada co grupo IU-ICV unha reforma lexislativa que implicara un aumento na tributación para as rendas máis elevadas no Estado Español. Gabábanse de tecer unha normativa de esquerdas, facendo por unha vez unha política social e coherente co discurso que predican. Mais ás poucas horas, a dereita catalá de CiU botou abaixo o acordo ao proporlle ao PSOE absterse nunha votación a cambio de que non se levara a cabo a medida anunciada. E como se nada, atendendo aos seus intereses, o PSOE vendeuse ao mellor pagador esquecendo coma se nada o que esa mesma mañá anunciara. Unha traizón ao grupo de IU-ICV, co que tiña pactada a reforma; mais non se pode falar de traizón a uns principios, porque é algo do que carece o PSOE.
O conflito do metal no sur do País está a chegar a límites de tensión moi elevados. Logo de quince días de folga as imaxes que están a deixar as protestas dos traballadores polas rúas de Vigo segue a ser de resistencia fronte ás actitudes provocadoras tanto da patronal nos despachos como das forzas represoras a pé de rúa. A pouca vontade de acordo que amosa a patronal está a pór en risco a varias empresas, segundo teñen informado representantes dos sindicatos. As súas posturas inamovíbeis na negociación, as acusacións polos 

