Esta fin de semana voltabamos ter coñecementos de dous atentados ecolóxicos graves contra as augas do noso país. Lembrabamos imaxes pasadas co fuel ennegrecendo as nosas praias, pero desta vez as imaxes tiñamos que localizalas no interior, en dous dos principais ríos do noso país: o Miño e o Ulla.
Pasaban 20 minutos da medianoite do 25 de abril de 1974. En Radio Renascença soaba Grândola, vila morena. Era o sinal para que as tropas máis afastadas de Lisboa comezaran o avanzo cara a Capital, comeza a xa imparábel Revoluçao dos Cravos que remataría coa Ditadura de Salazar.
O pobo é quem máis ordena é xa unha estrofa clásica, o Zeca Afonso é o cantautor da Revolución en Portugal, os craveis vermellos completan a fermosa simboloxía revolucionaria.
Hai ano e medio a estrutura empresarial e económica galega sufríu un importante golpe chegado dendo onde adoitan chegar as malas novas para os nosos dereitos socioeconómicos: Madrid. Jove, o presidente de Fadesa vendíalle parte da inmobiliaria a un dos grandes "capos" do empresariado español: Fernando Martín.
O polígono lugués do Ceao foi escenario esta mañá dun episodio máis da revolta gandeira, máis necesaria ca nunca especialmente no sector do leite. Preto de 3000 gandeiros, convocados polo sindicato UU.AA., concentráronse ás portas de Leite Río. Alí agardábanos ducias de antidisturbios (máis de 80 segundo algunhas fontes) dispostos a aplicar a receita de represión contra os movementos incómodos e contra aqueles que esixen un mínimo de xustiza social, algo utópico con este modelo neoliberal que nos afoga. Hai que dicir, como non, que non aforraron en paus contra os manifestantes.
Onte tiña lugar na Alameda Vella de Cangas a concentración contra a recualificación especuladora dos terreos do Salgueirón que convocaran A Ría non se Vende, Galiza non se Vende e o Foro Social de Cangas. Congregáronse centos de persoas que estaban a representar a sociedade galega consciente contra as manobras corruptas dos nosos gobernantes. Son ramificacións ao longo da nosa xeografía daquela grande do día 17 de febreiro en Compostela.
Xabier Gómez Noia impúxose cunha superioridade insultante na proba da Copa de Europa celebrada esta fin de semana en Pontevedra. Demostrou unha vez máis que é o mellor do mundo nesta especialidade e claro favorito para conquerir o ouro nos XX.OO. de Beijing do vindeiro verán.
Adoitamos traer a estas liñas temática deportiva cando consideramos que esta vai vencellada ao compromiso social e á realidade do noso país. Temos atendido puntualmente ás reivindicacións de oficialidade das nosas seleccións nacionais deportivas nas diferentes modadalidades así como ás prácticas agresoras contra o noso pobo levadas ao terreo de xogo. Esta fin de semana despútase en Pontevedra unha proba da Copa e Europa de Triatlón, un dos eidos nos que Galiza é potencia mundial grazas a deportistas como Iván Raña ou Gómez Noya, entre outros. Precisamente este último ten detrás del unha historia para ter presente e que reflite moitas realidades.
As redes do poder cobizan os máis prezados terreos do país para asentar os seus máis lucrativos negocios, independentemente de calquera outro factor medioambiental, social ou mesmo simplesmente racional. En Cangas a ameza é que o poder político ceda ás presións dos grupos económicos máis fortes e remate recualificando a antiga conserveira de Massó, no Salgueirón. Os soños dun grande Porto Deportivo que suporía un inmenso recheo e afectaría á saúde da ría e do litoral están moi presentes nos intereses dos grupos de presión.
Non é a primeira vez que nos referimos á relación entre o poder e os principais medios de comunicación empresariais, sendo protagonista nesa relación as inxentes subvencións que estes reciben a cambio dun suposto uso do galego. Hoxe o Secretario Xeral de Comunicación da Xunta contestou no Parlamento Galego a unha pregunta feita dende os asentos do BNG sobre a situación do noso idioma nos principais medios subvencionados.
A plataforma SOS Courel remítenos dúas mostras gráficas do que está a acontecer nun dos conflitos de máis latexar arestora no noso país. A destrución da Serra do Courel protagoniza dúas reportaxes do programa ambientalista "El escarabajo verde", da televisión pública española. Son dúas mostras da realidade social á que de costas segue a permanecer a administración galega, concretamente a Consellaría de Medio Ambiente do Sr. Manuel Vázquez, tan capaz para conselleiro como para astronauta...
Chúzao
del.icio.us
