Rescatamos, polo seu interese e función pedagóxica, un artigo publicado no portal de contrainformación La Haine e asinado por Carlo Frabetti. Trátase dun exemplo perfecto que evidencia o absurdo dos argumentos fascistas que se empregaron para tentar ilegalizar a candidatura de Iniciativa Internacionalista e que se seguen a escoitar como fundamentos da criminalización mediática que esta formación padece. Velaquí a tradución ao galego:
Confirmouse. Xa o dixera Beiras, “a nova Xunta é unha compañía de demolicións”. E á vista dos non moitos avances do Goberno Bipartito, é doado deducir que Feijóo estase xa excedendo e comeza a atentar mesmo contra herdanzas do fraguismo. Un claro exemplo é a materia lingüística, na que está incorrendo en retrocesos históricos propios dun autoodio e dunha irresponsabilidade incalculábel. Hoxe o Consello da Xunta deu un paso máis cara o exterminio do galego, buscando esa morte lenta e doce que lle agoira o seu “bilingüísmo cordial e amábel”. Non será preciso coñecer o idioma para ser funcionario público, poderase facer o exame en castelán e posteriormente deberase “acreditar” o coñecemento do galego… Feijóo supera o imaxinábel en canto mesquindade.
Sabela Ferreirós responde neste artigo ás ansias da Igrexa Católica de botar man da Praza da Quintana, logo dos aires que lles supón a novo goberno nacional-catolicista de Feijoo. É posíbel que precisen un alamaque para decatarse do tempo no que vivimos.
Artigo de Alberte Outeiro no que escribe sobre a nova ocorrencia do Goberno da Xunta de suprimir a esixencia de coñecer o galego para converterse en empregado público.
Os piares da ‘Democracia’ española deran nos últimos días un paso máis no seu avantar contra as liberdades políticas. Tirando da Lei de Partidos deciden ilegalizar a candidatura Iniciativa Internacionalista, que se presentaba ás eleccións ao Parlamento Europeo que no Estado Español se han celebrar o vindeiro 7 de xuño. O TS decidira, impulsado polo vento a favor da campaña mediática, negarlle a esta candidatura a posibilidade de participar argumentando uns supostos vencellos con formacións ilegalizadas xa anteriormente do independentismo vasco. Cómpre lembrar que II-SP está formada por representantes de todas as nacións e rexións do Estado.
Finalmente, o Tribunal Constitucional desacreditou onte ao Supremo ao non ratificar o fallo deste e permitindo, polo tanto, a presenza das papeletas e II-SP nos colexios electorais o vindeiro día 7.
A acción mediática é poderosa e pode conquerir obxectivos impensábeis. Actúa a pleno 
rendemento no conflito dos traballadores do metal presentándoos á sociedade como criminais violentos que esnaquizan todo o que atopan ao seu paso, verdugos dunha sociedade que ten que padecer as súas inxustas reclamacións e perigos para a orde cívica que a policía ten que restablecer, ás veces con actuacións en resposta ás agresións dos traballadores. E a todo isto, na sombra, a patronal dirixindo os fíos e marcándolle o paso ao poder político para orientar a presentación dos feitos en favor dos seus intereses. Espállase a idea entre ese sector inconsciente e desinformado da sociedade de que os traballadores do metal son violentos e loitan por algo que non lles pertence, de cuxos feitos a cidadanía é vítima e a cidade padece. Pois non, nada disto é certo e a realidade é demostrábel e pódea comprobar calquera que coñeza a situación, mais tamén quen fique alleo e teña interese en coñecela; hoxe, as armas da globalización tamén poden ser aproveitadas para desmontar a mentira do sistema. Velaquí dous vídeos (de GZVídeos e CIG) que dan boa conta da realidade. Durante a xornada de onte víronse as imaxes dos disturbios e os enfrontamentos máis graves entre traballadores e policía; hoxe, saíron á rúa de novo para protestar pola actuación policial de onte. (Picar na imaxe para ver o vídeo)
A mesma Lei de Partidos que se invoca para moldear a participación democrática nas eleccións no Estado Español non se emprega noutras ocasións que responden sobradamente aos argumentos teóricos que sosteñen a citada lei. Estamos afeitos a escoitar falar de ‘apoloxía do terrorismo’, ‘inxurias á Coroa’ e outros delitos que tipifican como tales e polos que se condena ou ilegaliza a organizacións de esquerda e/ou antisistema. Porén, nunca se acusa destes feitos nin se lles prohiben manifestacións aos redutos nazis que fican polas rúas. A última vergoñenta argallada do Goberno español é a ilegalización de Iniciativa Internacionalista – Solidariedade dos pobos non permitíndolles, a falta de coñecer a resolución definitiva do recurso, participar nas eleccións ao Parlamento Europeo do vindeiro mes. Quen si van estar neses comicios son formacións de extrema dereita que louban o asasinato do mozo antifascista Carlos Palomino nunha estación de metro de Madrid en novembro de 2007.
A semana das Letras enguliu toda a nosa atención a pasada semana, que rematou con grande manifestación de Compostela en defensa do noso idioma. Pero ao tempo, producíase un feito sen precedentes no Estado Español que marca un antes e un despois no que se refire a dereitos e liberdades políticas dunha xa desenmascarada “democracia”. A rede fascista española, composta polos poderes Xudicial e Executivo e sostida polo conglomerado mediático ao servizo do sistema, deu un paso máis no seu esmagamento de toda alternativa á súa farsa. A candidatura ao Parlamento Europeo (para as eleccións do vindeiro 7 de xuño) Iniciativa Internacionalista – A solidariedade entre os pobos foi posta no camiño da ilegalización valéndose o Goberno do PSOE da Lei de Partidos e apoiándose na invención duns supostos vencellos coas formacións ilegalizadas da esquerda abertzale de Euskal Herria. A seguir relatamos os feitos acontecidos dende a pasada semana até hoxe, cando coñecemos que a candidatura na que se integra Méndez Ferrín recorrerá a decisión.
Alberte Outeiro escribe sobre "os dous Día das Letras" que onte se celebraron en Galiza. Describen á súa vez os dous "compromisos" co galego que se representan cada día na nosa sociedade: o verdadeiro, o que se mollar se é preciso; e o ficticio, o dos coches oficiais e actos insticionais baixo teito por se chove...
Unha enxurrada de linguas libres percorreron hoxe as rúas de Compostela. Unha masa enchoupada pola choiva compostelá e pola dignidade chegada dende todas as comarcas da xeografía nacional portadora de bandeiras, faixas e cánticos diversos pero cunha determinación común e inquebrantábel: nin un paso atrás na defensa do idioma. Foi a resposta da sociedade civil galega á ofensiva españolista e ao desafío do goberno de Feijóo coa súa chegada ao poder. Foi, sen dúbida, a maior manifestación que se lembra coa defensa da lingua como eixo da mesma. Foi un berro claro e unánime avisando de que non se consentirá ningunha escusa para deter o proceso de normalización. Lembrou, pola inmensidade, pola chuvia, polos paraugas e máis pola importancia de asistir a aquela do 1 de Decembro de 2002 na que o pobo galego se puxo en pé contra uns gobernantes nefastos e ruíns que aldraxaban a nosa terra co seu comportamento e a súa indecencia.
Contactar co autor | Arquivo | ¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis
Chúzao
del.icio.us