A MENTIRA QUE QUERE SEGUIR MEDRANDO
Hai exemplos dabondo nos que a repetición sistemática dunha mentira chega a superar tal categoría para asentarse como “posíbel verdade”. A lea ficticia do topónimo da cidade d’A Coruña é un deses exemplos. A invención do topónimo en castelán ou en galego é falsa e carece de base ningunha, tan só a crenza de que a castelanización do artigo castelaniza tamén o nome e o espallamento de que son válidas as dúas opcións segundo o idioma no que se fale. O pór en cuestión que a única forma válida dos topónimos galegos é a autóctona non é máis ca teimar á procura de rédito político, malia expresárense mesmo as instancias da Xustiza en favor do que recolle a lexislación. Onte tivo lugar na Coruña un pleno extraordinario verdadeiramente esperpéntico, que fedía a políticos incompetentes, cínicos e cheos de autoodio. A suma dos votos deu un resultado que resulta humillante o cuestionalo.


Chúzao
del.icio.us
Posto que non existen nin conviccións nin atrevemento no seo da política oficial española para entender que unha mudanza de sistema é a única e verdadeira solución para superar o esborralle capitalista, as medidas adoptadas polo Goberno Español (e que tomaría calquera outro dos partidos institucionais atados ao capital) van na liña de non modificar nada das estruturas que provocaron esta situación. Unha das máis comentadas foi a inxente cantidade de diñeiro público que se destinou á “axuda” para a compra de automóbiles, á procura de “estimular o consumo” (din) e de paso botarlle unha man á industria. Xa temos comentado que é incomprensíbel que si existan axudas para este sector especificamente e que se neguen sistematicamente a outros como o por exemplo o gandeiro. Mais estas políticas conteñen unha fonda incoherencia que descubre a verdadeira ansia dos gobernantes: que sexan os mesmos petos de sempre e mailas diferenzas sociais as que sigan medrando.

A tolemia policial españolista non cesa. No seu silenciado banco de probas, como son os territorios de Euskal Herria (comunidades de Euskadi e Nafarroa), seguen a atentar impunemente contra os máis elementais dereitos recollidos na lexislación tanto internacional como a do propio Estado Español. Vénse de coñecer que esta mesma tarde, a Policía Española detivo a varios representantes abertzales por cometeren o grave delito de reunírense. Foi na sede de LAB en Donosti e cos medios de propaganda (cámaras e xornalistas) presentes e escolleron a caras coñecidas para darlle á operación máis impacto social se cabe. Tal que se fora en pleno franquismo, o Estado Español ignora o dereito de libre asociación e véndeo ostentosamente como unha manobra constitucional e axustada a dereito.


