ILEGALIZAR O PARTIDO POPULAR
Sabela Ferreirós reflexiona brevemente sobre outro dos opiáceos cos que se nos procura atordar nestes tempos de creba. A trama Gürtel é algo común, nunha ou noutra forma, ao conxunto dos partidos oficiais.
Sabela Ferreirós reflexiona brevemente sobre outro dos opiáceos cos que se nos procura atordar nestes tempos de creba. A trama Gürtel é algo común, nunha ou noutra forma, ao conxunto dos partidos oficiais.
Céntrase o debate político e mediático nos últimos días no secuestro dun atuneiro con tripulantes galegos a bordo a mans duns “piratas” preto das costas de Somalia. Posto que é un caso que se vén repetindo con certa frecuencia nos últimos meses, e que pola gravidade da situación acada grande atención xornalística, abriuse axiña o abano das posíbeis solucións. Dende a concepción do mundo baixo a lóxica de “bos” e “malos”, o debate xira en torno á posibilidade de militarizar os barcos como protección para os pescadores durante a realización do seu traballo. A prol ou en contra de levar militares a bordo, non cabe outra opción neste debate. Non é doado atopar análises máis fondos ou procurar as causas deste tipo de sucesos, semella non haber alternativa a combater militarmente aos “malvados piratas”. Por iso teñen máis valor os poucos que podemos atopar, valentes, como o que esta mesma mañá ofreceu Xavier Vence na radio pública de Galiza. Que hai detrás de toda esta cortina de fume?
A pasada semana, concretamente o venres, foron xulgados na Audiencia Nacional de Madrid os dous mozos galegos detidos vai xa para dous anos Santi Vigo e José Manuel Sánchez. Ámbolos dous foron acusados de seren os responsábeis da preparación dun atentado contra unha inmobiliaria no Barbanza. En “prisión preventiva” dende aquela, o feito da seren independentistas provocou que sen lugar a dúbidas este xuízo tivera un marcado carácter político, como xa antes o tivo o de Ugío Caamanho e Giana Gómes. Desta volta, os dous presos enfróntanse á petición da Fiscalía de cinco anos de cárcere. Ceivar publica no seu web unha completísima crónica da que a seguir tiramos o máis salientábel.
Nas últimas horas, vén tamén de comunicar a saída en liberdade dos dous presos galegos, extremo este último do que non se poden dar arestora máis datos.
Opinión de Sabela Ferreirós arredor das decisións en cuestións económicas do Goberno do Estado e do concepto "laico" que se lle aplica.
O ridiculismo como movemento serio acada a súa máxima expresión no país da retranca. A plataforma Sei o que nos figestes… nos últimos 525 anos acumula xa unha longa traxectoria de humor e parodia intelixente cuxos brancos son eses enviados da metrópole para consagrar a colonización. Para este sábado teñen pensada a maior e máis brillante das súas iniciativas até o momento. Nunha “Homenatge a Catalunya” desenvolverase unha consulta popular en Aríns, ao xeito do que se fixera hai unhas semanas en Arenys de Munt, con todos os elementos propios da democracia máis propia.
O PP máis infame de cantos se lembran ocupa a Xunta e dende ela está decidido a espallar a súa idea liquidacionista, opción que se fixo co control do partido trala morte (política) de Fraga. A súa acción no Goberno consiste en eliminar todos cantos proxectos garden esencia da lexislatura pasada e en espallar ese rancio cheiro neoliberal, españolista, ultracatólico e uniformizador que guía a súa política. Saben que é o principal elemento que identifica a un pobo diferente e fixaron como obxectivo primordial a guerra contra o idioma, servíndolles de faro minúsculos e ridículos grupos de presión que da man dos subvencionados comerciais tecen un artificial estado de opinión. O que queda é a resistencia cívica, nas rúas e no día a día contra estes indesexábeis. Máis preciso ca nunca é xuntar forzas, e o vindeiro día 18 será o momento de demostralo en Compostela.
A alcaldesa de Cangas vén de retirarlle as competencias ao concelleiro de urbanismo Mariano Abalo, de Alternativa Canguesa de Esquerdas. O motivo son as fondas discrepancias, tanto políticas como persoais, con respecto ás obras de construción do Porto Deportivo proxectado en Massó. É un conflito que vén de longo, no que a cidadanía asina xa un longo currículo de accións de resistencia contra a corrupción e as ilegalidades que o BNG consente e ampara dende a alcaldía. O Pleno Municipal do pasado venres foi o a escusa para xustificar a decisión da alcaldesa e que pode supor o primeiro paso cara a disolución do goberno municipal tripartito, onde o PSOE exerce como adoita ser costume de terceiro, pasivo, inoperante, inútil e incapaz.
Achegámonos hoxe á situación en Honduras. Tentaremos facer un breve repaso polo que está a acontecer e polo que é outro exemplo máis de ocultación informativa a grande escala. Semella complexo entender que ás alturas nas que andamos poidamos estar falando dun golpe de Estado, con toda a naturalidade e como se de nada grave falaramos. Ao tempo que se celebran cumios nos que se di querer pór solución á crise económica mundial, ao declive capitalista; ao tempo no que diante dos máis corruptos organismos mundiais se predican bos propósitos e grandiosas intencións, os chamados líderes mundiais obvian, cando menos, os incomprensíbeis acontecementos en Honduras.
No día de onte, producíase en Cangas unha nova manifestación contra a presenza dos camións que están a executar o atentado de Massó. Foi unha protesta espontánea na que ducias de veciños e veciñas se concentraron para denunciar a ilegalidade da situación vendo que a maquinaria incumpría os sinais viarios que lles impiden acceder á zona na que están a realizar os traballos. Ben certo que un mal moito menor á vista do maior “pelotazo” urbanístico de Galiza, pero símbolo de que a loita non mingua contra os especuladores e os seus corruptos protectores. Mentres os camións actuaban na obra que carece de licenza municipal, dous veciños eran detidos pola Garda Civil por manifestárense contra esta caste de terrorismo. Resistir tamén é loitar, para vencer!
Se hai poucos días coñeciamos albergabamos algunha posibilidade de ver de novo este Nadal á Selección Nacional de fútbol disputando o amigábel que xa vén sendo tradición dende hai catro anos, onte mesmo esas esperanzas derrubábanse logo de anunciar o responsábel da política deportiva da Xunta que non habería financiamento. En tempos nos que a escusa do aforro e da austeridade serven para apoiar calquera decisión teña o fondo que teña, o política de liquidación que leva adiante o goberno de Feijóo está a esnaquizar calquera mínimo resto de identidade propia. Hai poucas semanas confirmábase tamén a desaparición de Culturgal, a feira das industrias culturais galegas. Arestora, a disputa do amigábel da Selección Galega é ben dubidosa, aínda que nas últimas horas xurdiu unha última posibilidade.
Contactar co autor | Arquivo | ¡Crea o teu Blogue Xa! Doado e Gratis