O MOVEMENTO ANTI-TOURADAS VOLVE A ESCEA EN PONTEVEDRA
Un verán máis achégase agosto e o movemento anti touradas en Galiza volve coller azos en Pontevedra. As festas da cidade aséntanse en boa parte na “Feria Taurina”, que son unha fonte de intereses económicos que move cantidades inxentes e é apoiado pola propia administración local da Cidade do Lérez. Intereses económicos, todo sexa dito, que enchen os petos privados dun pequeno reduto que fai o seu negocio na praza privada pontevedresa. A presenza da Plataforma Anti Touradas de Pontevedra garante a visibilidade do sentir maioritario da sociedade galega con respecto a esta caste de brutalidade e maltrato animal que son as touradas (a representación dos instintos máis desprezábeis e violentos da especie humana). Convocada manifestación en Pontevedra para o próximo sábado día 8 ás sete da tarde na Peregrina.
Chúzao
del.icio.us
O Día da Patria veu marcado un ano máis polas mobilizacións en Compostela. Dunha parte, a tradicional manifestación convocada polo BNG que levou ao “nacionalismo oficial” á Quintana; doutra banda, a que un ano máis xuntou detrás da faixa de Causa Galiza ao independentismo que integra a plataforma soberanista. Mais non se pode obviar se queremos relatar o acontecido esta fin de semana a violenta represión policial da noite do 24 de xullo, que rematou con varios feridos.
Levan varios días os medios empresariais propagandísticos falándonos das negociacións “a tres bandas” entre o que o Goberno Español e o que deron en chamar “axentes sociais” co fin de seguir adiante co chamado Diálogo Social. As organizacións empresariais e os dous sindicatos maioritarios a nivel estatal sentan co PSOE en representación, din, do empresariado español e dos traballadores e traballadoras. En plena crise económica é a patronal a que esixe e a que aproveita para tentar sacar tallada, co Goberno en principio freando as súas ansias e cos sindicatos á expectativa.
Causa Galiza chama un ano máis, como cada Día da Patria, á unidade do independentismo galego. A plataforma formada pola meirande parte das formacións da esquerda soberanista de Galiza sairá á rúa o próximo sábado, 25 de xullo, para unha vez máis facer visíbel o traballo que durante todo o ano se leva a cabo dende a base, comarca a comarca, nun eixo común malia todas as matizacións que se queiran pór. “Soberanía nacional” segue a ser a reivindicación clara e firme, convencidos e convencidas de que aí mora a resposta a cada un dos problemas que eivan o desenvolver desta nación.
A “
En Cangas do Morrazo represéntase outro exemplo da Democracia Española e o Estado de Dereito no que vivimos, outro exemplo de libre participación cidadá. 
Os labregos pechan a “Semana Branca” con dúas sensacións principais: a capacidade de mobilización e loita dos gandeiros unidos por unha banda, e a irracional política represiva do Goberno Español contra todo movemento social independentemente de cal sexa o colectivo ou o motivo. Cómpre non deixar de salientar que esta é unha loita compartida e apoiada por toda a sociedade galega consciente, a dedución dos motivos é ben sinxela: sen explotacións leiteiras non hai vacas, sen vacas non hai rural, e sen rural non hai Galiza. A pregunta é evidente: ante a gravidade da situación, o sistema só contempla a opción da loita (coa peaxe de ser mallados) para acadar algo tan básico como a supervivencia?
A “Semana Branca” está a transcorrer polos vieiros da dignidade, da loita cívica e da resistencia que vén xa de lonxe… A pelexa pola supervivencia do sector lácteo estase trasládase esta semana ás rúas de Compostela e Lugo. As imaxes dos tractores nas rúas dan pé ás terminais propagandísticas, que desenfocan e manipulan a realidade centrándose no caos que ocasionan e nos supostos prexuízos á cidadanía, non no motivo das mobilizacións. De fondo está a aspiración de rematar cos movementos sociais, coas reivindicacións, con cada conflito laboral que se traslada á rúa. Unha reivindicación tan xusta como a dos labregos, que conta co apoio da práctica totalidade da sociedade galega, non se librou da brutalidade policial e da represión do PSOE. As imaxes das cargas policiais repítense con demasiada frecuencia nas últimas semanas en Galiza, e a remuda do Subdelegado do Goberno non trouxo un cambio na política irracional desta institución imperialista.
A situación así o require. Que o litro de leite se venda 10 céntimos por debaixo do seu custe de produción non só non deixa marxe de supervivencia, tampouco deixa marxe de acción: hai que loitar. A mobilización labrega ten un nome: 
O subdelegado do Goberno en Pontevedra falou onte. Ao igual que cada vez que o fai, o noxento cheiro a fascismo que acubilla este imperialista organismo espállase polo aire impedindo respirar o aire fresco da súa democracia, que é a que lles permite actuar como actúan. Delfín Fernández, en ton ameazante, asegurou que a partires da semana que vén os traballadores do metal que mantiveron a folga durante as pasadas semanas comezarán a recibir sancións …incluíndo carácter penal moitas delas.
